Иске Камка авылында яшәүче Нурия Әкъбәровага “Кукмара” табасын ташырдык.

– Квитанцияне сезгә юлладым да – оныттым. Хастаханәдә ятканда, хат ташучыбыз шалтыратып: “Котлыйм җиңүегез белән”, – ди. “Нинди җиңү ул?” – дим, аптырап. Аңлаштык аннары – күңел күтәрелде, – дип сөйләде ул, редакциягә килгәч тә.

Аннары һәркемгә теләкләрен дә җиткерде: “Исән-сау булыйк, илебез чикләре тынычлансын, махсус операциядәге ир-егетләребез әйләнеп кайтсыннар. Күңелдә тынычлык булып, алга таба да үзебезнең “Әлки хәбәрләре”н шатланып укысак иде, – диде ул.